ของกิ๋นบ้านเฮา

พอดีว่า ชมรมถ่ายภาพจังหวัดแพร่จัดประกวดภาพกันเ้ป็นการภายใน หัวข้อ "ของกิ๋นบ้านเฮา" ผมจึงส่งภาพเข้าร่วมกิจกรรมกับเขาด้วย
ในภาพจะเห็นอาหารเมือง ๓-๔ อย่าง ง่ายๆ มีขายตามตลาด ร้านกับข้าวในจังหวัดแพร่ (หรือแม้แต่จังหวัดอื่นๆในล้านนา)
ทั้งลาบหมู น้ำพริกหนุ่ม ยำหน่อไม้ น้ำปู หมูย่าง ข้าวนึ่ง

Read More

comments

ข้าวเหนียว : แปลกตรงไหนถ้าหากจะทานข้าวเหนียวกับอาหารไทย

"..แต่ใครจะรู้บ้างว่า ข้าวเจ้า จริงๆแล้วก็ไม่ใช่ข้าวที่มีต้นกำเนิดในประเทศชาติที่จำหน่ายข้าวได้มากเป็นอันดับต้นๆของโลก.."




"เฮ้ย ! แปลกดีว่ะ"

 รุ่นพี่คนหนึ่ง ใน(อดีต)ที่ทำงาน ที่กรุงเทพฯ อุทานขึ้นมา แม้ไม่ดังนัก แต่ก็เรียกความสนใจจากเพื่อนร่วมวงอาหารมื้อเที่ยงมื้อหนึ่งในวันอันแสนร้อนได้
 "อะไรแปลกพี่"
 "ก็เอ็งนั่นแหละ ก้อง"
 "ทานข้าวเหนียวกับผัดกระเพรา ไข่เจียว"
 "ข้าวเหนียวนี่ เขาไม่ได้เอาไว้ทานกับไก่ย่างส้มตำเหรอว่ะ" หลังจบคำถาม หลายคนร่วมโต๊ะอาหารทำหน้าคล้ายจะสงสัยเช่นเดียวกัน แต่บางคนทำหน้าเรียบเฉย
 "ก็ไม่เห็นแปลกอะไรนี่พี่ ที่บ้านผม เขาก็ทานกันอย่างนี้"
 "หมายถึงบ้านที่ภาคเหนืออ่ะนะ"
 "ใช่ พี่ ก่อนนอน แม่จะเอาข้าวสารเหนียวนี่ไปแช่น้ำไว้ แล้วพอเช้าตรู่ก็จะลุกมานึ่งข้าว แล้วก็เก็บไว้กินกันได้ทั้งวัน ไม่เหมือนพวกที่ขายกันในกรุงเทพฯหรอก ที่ส่วนใหญ่ลวกน้ำร้อน ไม่อร่อย"
 "ก็กินกันได้ทั้งนั้น ทานกับฮ็อตด็อก ก็เคยทาน"
 ก่อนที่ความเข้าใจผิดจะมีมากไปกว่านี้ ผมพยายามอธิบายถึงวัฒนธรรมการรับประทานอาหารของคนล้านนา ให้บรรดาเพื่อนร่วมวงอาหารฟัง
 โดยสรุปก็คือ ข้าวเหนียวของคนเมืองก็เหมือนข้าวเจ้าของคนภาคกลาง คือเป็นข้าวหลักในการทานอาหาร ไม่ว่าคุณจะทานกับอะไรก็ตาม
 "ก็เหมือนพี่เอาลาบ เอาแหนมจากบ้านผมไปทานกับข้าวเจ้า ผมก็ไม่ได้สงสัยอะไร ร้านอาหารในภาคเหนือหลายร้าน เขาก็ขายกับข้าวคนเมืองกับข้าวเจ้าถมเถไป"

Read More

comments