ผมไปค้นฟิล์มออกมาเพื่อไปสแกนครับ ไปเจอฟิล์มเก่าๆสมัยเรียนการถ่ายภาพเบื้องต้น ส่วนหนึ่งของการเรียนคณะนิเทศศาสตร์ ม.กรุงเทพ
ลายมือของผมเองเขียนไว้ที่ซองฟิล์ม "ขาว-ดำ" ปี 2 บางปะอิน" เปิดสำรวจภายในเป็นฟิล์ม AGFA APX 100
ส่งไปสแกนเสร็จสรรพ ก็เปิดดูภาพต่างๆด้วยใจระทึก เหมือนได้นั่งไทม์แมชชีน เรื่องราวเก่าๆครั้งนั้นกลับมาในความคิด
ตอนนั้น เราต้องถ่ายภาพส่งงานกัน สถานที่ที่พวกเราคิดกันไว้คืออยุธยา
พวกเราส่วนใหญ่ลงความเห็นกันว่าจะเอารถไปกัน แต่ผมและเพื่อนร่วมห้องไม่คิดอย่างนั้น
นั่งรถไปกันง่ายๆจะสนุกอะไรกัน พวกผมสองคนเลือกรถไฟครับ
รถไฟชานเมืองนั่งจากสถานีรังสิตไปลงบางปะอินกัน งานนี้ มีสองสาว(ก็เพื่อนในกลุ่มนั่นแหละ)ขอเปลี่ยนใจมากับเรา
ตื่นกันแต่เช้า นั่งรอรถไฟไม่นานนัก สูดอากาศดีๆระหว่างทางที่ผ่านท้องทุ่งสีเขียว ถึงบางปะอินถ่ายภาพกันอุ่นอุราสาแก่ใจ
ไปหาข้าวทานกันหน้าวัดใหญ่ นั่งรถไฟกลับ หมดตังค์กันไปคนละร้อยกว่าบาท (แพงค่าตุ๊กตุ๊ก สามล้อเครื่อง จำไม่ได้แล้วว่า แถวนั้นเขาเรียกอะไร)
ส่วนบรรดาคณะรถยนต์บ่นอิจฉาในภายหลัง เมื่อเราได้เจอะเจอกัน ทั้งเรื่องความเร้าใจและค่าใช้จ่ายที่ต่างกัน
กลับมาไม่มีอะไรให้ตั้งตื่นเต้นตกใจ นอกจากการซ่อนสุนัขน้อยของรักของเพื่อนผม ให้พ้นสายตาของเจ้าหน้าที่การรถไฟ
ถ้าจำไม่ผิด งานนี้ไม่รอด ต้องจ่ายค่าลำเลียงหมาขึ้นตู้ เพื่อนผมหัวเสียบ่นอุบ
"ทีคนนอนเต็มที่นั่ง ไม่เห็นเก็บตังค์เพิ่มวะ"
เปิดดูรูปเก่าๆ เพลินดีครับ เห็นแล้วอยากกลับไปเป็นเด็กมหาวิทยาลัยอีกครั้ง
จริงๆ...
........................
